۳. ما امسال مدرسمون از هم جدا شده . به خاطر همین همش دنبال یه راه میگردیم  ۵ دقیقه هم شده با هم باشیم... ماه رمضان بود. مدرسه ی غزل افطاری میداد. که قرار شد با هم بریم. اما از ترس اینکه ضایع بشیم و ترانه رو راه  ندن رضایت نامه غزل رو دادیم یکی از بچه هاشون برد و ما رفتیم با هم بگردیم. اما چه گردشیییییییییییییی...! همش میترسیدیم مامان بابامون ما رو ببیننتا دم افطار راه رفتیم. پاهامون داشت میترکید ازیه طرف هم تشنمون شده بود. بالاخره افطار شد. ما فقط تا ۱۵ دقیقه داشتیم آب میخوردیم...! این افطار بهترین افطاری ما بود... 

۴. ما باهم میرفتیم کلاس زبان. کلاس ما ساعت ۴:۴۰ تموم میشد. ما بازم واسه اینکه بیشتر با هم باشیم به مامانامون گفته بودیم ۵ تعطیل میشیم. از شانس بد ما یه بار مامان ترانه اومد دنبالمون و کل قضیه لو رفت. و ما باز ضایع شدیم.تا یه مدتی نمیذاشتن با هم باشیم. اما ما از اونجایی که خیلیییییی سیریشیم و همدیگرو دوست داریم(خیلی زیاد) بازم مقاومت کردیم وهنوز که هنوزه با همیم. و مطمینیم که هیچ وقت از هم جدا نمیشیم. شما هم برامون دعا کنید...

۵. یه بار ما داشتیم از راه کلاس بسکتبال میرفتیم خونه. ترانه هم اعصابش خیلی خرد بود . یه دفعه یه ماشین جلومون وایساد. ما فکر کردیم از همون علافاست. راه خودمون رو ادامه دادیم و رفتیم. ماشینه دنده عقب اومد دوباره جلوی پامون نگه داشت. یه دفعه ترانه سرش داد زد گفت: برو گمشو دیگه. سن خر بابابزرگه منو داری.بعدشم رفت. پسره با یه قیافه ی مظلومانه به غزل نگاه کرد گفت: ببخشید این خیابون یه طرفست؟؟ ترانه یه دفعه دید غزل داره هرهر میخنده و میاد. اومد جریان رو برای ترانه گفت. ووووو ترانه آرزو کرد دیگه هیچ وقت اون پسر رو نبینه...

  اینم ۵ تا اعتراف ما بود...  حالا قسمت اصلی ماجرا. ما این دوستامون رو به این بازی دعوت میکنیم:

     نوید جون علی جون  کورش جون  مهدی و پرناز جون  علیرضا جون

               منتظر اعترافاتونیم...

                                     قربون همتون و ممنون از همراهیاتون

                                                                                           ترانه و غزل