سرسپرده...
اگه تا روزه قیامت داشتنت نباشه قسمت
چشم به راهه تو می مونم با دلی پر از صداقت
اگه با اشکای گرمم دل سنگ برام بسوزه
اگه جسم من بپوسه بعد دنیای دو روزه
نه فقط عاشقت هستم مرهمی روقلب خستم
این تویی که می پرستم سرسپرده ی تو هستم
اگه جای تو به این دل ، همه دنیا روببخشن
می گذرم از هر چه دارم اگه باشی عاشق من
اگه زنجیره به پاهام اگه قفل و اگه صد بند
میرسم هر جا که هستی به تو و عشق تو سوگند
اگه باشی تاجی بر سر یا که از ذره ای کمتر
دل من داغت رو داره تا ابد تا روزه آخر
اگه با یک قلب تب دار بشم از عشق تو بیمار
یا وجود عاشقم رو ببرن تا چوبه ی دار
اگه زندگیم فنا شه طعمه ی خشم خدا شه
یا که در حسرت عشقت روحم از بدن جدا شه
اگه قلبمو شکستی رفتی و از من گسستی
مهربون یا خود پرستی هر که هستی هرچه هستی
نه فقط عاشقت هستم مرهمی روقلب خستم
این تویی که می پرستم سرسپرده ی تو هستم.
( غزل )
|
+|
نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386 توسط " ترانه و غزل "
|
| ارسال به دوستان
